دهلیزی لا ینقطع

در میان دو دیوار،

و خلوتی

که به سنگینی

      چون پیری عصاکش

از دهلیز سکوت

                          می گذرد

و آنگاه

آفتاب

و سایه یی منکسر.

خانه ها

خانه خانه ها

مردمی، و فریادی از فراز:

- شهر شطرنجی!

شهر شطرنجی!

دو دیوار

و دهلیز سکوت.

و آنگاه

                سایه یی که از زوال آفتاب دم می زند.

مردمی، و فریادی از اعماق:

- ما مهره نیستیم!

ما مهره نیستیم!

ا.بامداد